راهنمای ترمز وینچ: چگونه ترمزهای وینچ دریایی نگه می دارند، رندر می شوند و ایمن می مانند

ترمز وینچ وسیله‌ای است که یک درام وینچ را نگه می‌دارد، سرعت پرداخت خط را کنترل می‌کند، و تنها زمانی که تنش از حد از پیش تعیین شده بیشتر شود، خط را آزاد می‌کند. قفل پارکینگ نیست. در یک وینچ دریایی بارگذاری شده، ترمز تفاوت بین مهار کنترل شده و خروج کنترل نشده سیم یا طناب است.

اکثر وینچ های دریایی از دو سیستم ترمز استفاده می کنند: یک ترمز ورودی روی موتور یا محور محرک و یک ترمز اولیه روی درام. هر کدام یک کار متفاوت، یک تنظیمات متفاوت و یک حالت شکست متفاوت دارند. بخش های زیر نحوه کار آنها با یکدیگر، نحوه انتخاب تنظیمات آنها و مواردی که قبل از حرکت کشتی باید بازرسی شود را توضیح می دهد.

آنچه که ترمز وینچ تحت بار انجام می دهد

ترمز وینچ سه کار را انجام می دهد: هنگامی که برق قطع می شود درام را نگه می دارد، خط را با کشش کنترل شده نشان می دهد و انرژی را بدون ضربه زدن به قطار محرکه جذب می کند. ترمزی که فقط نگه می دارد برای پهلوگیری یا جابجایی لنگر کافی نیست، زیرا کشش خط می تواند به سرعت با حرکت کشتی در مقابل لنگرها افزایش یابد.

هنگامی که یک وینچ در حال حمل است، ترمز آزاد می شود و درایو بار را کنترل می کند. هنگامی که اهرم کنترل به حالت خنثی برمی گردد، ترمز باید دوباره به طور خودکار اعمال شود. اگر درام درگیر رها شود و نوار ترمز خیلی سفت تنظیم شود، وینچ در بار طراحی شده خود رانده نمی شود. اگر بیش از حد شل تنظیم شود، درام می تواند خزیده و کشتی می تواند حرکت کند. بنابراین تنظیم صحیح یک پنجره باریک است، نه اینکه تا زمانی که درام از حرکت باز بماند سفت شود.

ترمز ورودی در مقابل ترمز اولیه

ترمز ورودی و ترمز اولیه قابل تعویض نیستند. آنها در قسمت های مختلف درایو ترن عمل می کنند و در محدوده های بار مختلف تنظیم می شوند.

ترمز ورودی در برابر خرابی ایمن است زیرا فنرها آن را در زمان قطع برق اعمال می کنند. برای آزاد کردن آن به برق نیاز است، بنابراین قطع برق باعث می شود ترمز اعمال شود. با این حال، ترمز ورودی نباید به عنوان تنها ترمز نگهدارنده برای وینچ پهلوگیری استفاده شود. اگر درام درگیر بماند و ترمز اولیه تنظیم شود، هر دو ترمز می توانند با هم کار کنند و از رندر شدن وینچ در بار خط طراحی شده خود جلوگیری کنند.

ترمز اولیه ترمزی است که از خط پهلوگیری محافظت می کند. طراحی شده است تا قبل از اینکه بارهای خط بیش از حد شود، رندر شوند. در وینچ پهلوگیری، بار نگهدارنده ترمز اولیه معمولاً روی 60 درصد حداقل بار شکستگی طراحی کشتی یا MBL تنظیم می شود. ترمز طولانی مدت می تواند خط را از هم جدا کند. ترمزی که خیلی زود رندر می‌شود به کشتی اجازه می‌دهد خیلی دور حرکت کند.

نحوه تعیین تنظیمات ترمز

تنظیمات ترمز از وظیفه وینچ و بار طراحی کشتی پیروی می کند، نه حداکثر استحکام خط. یک اشتباه رایج این است که ترمز را به گونه ای تنظیم کنید که مقاومت خط شکن را حفظ کند، که محافظ رندر را حذف می کند و می تواند پایه وینچ را اضافه بار کند.

وینچ های پهلوگیری

برای وینچ های پهلوگیری، ترمز اولیه در حدود 60 درصد MBL طراحی کشتی تنظیم شده است. این باعث می شود که کشش معمولی لنگر در زیر نقطه رهاسازی ترمز حفظ شود، در حالی که به ترمز اجازه می دهد قبل از اینکه خط به یک کشش خطرناک برسد، بار را کاهش دهد. محدوده رندر باید کوچک باشد. ترمزی که چندین تن به زیر نقطه تنظیم خود می رسد، به کشتی اجازه می دهد در هنگام تندبادها یا امواج کشتی بیش از حد لازم حرکت کند.

جابجایی لنگر و وینچ بکسل

وینچ های لنگر و بکسل از ترمزهای با کارایی بالاتر، اغلب از انواع دیسکی یا چند دیسکی استفاده می کنند، زیرا آنها باید بارهای دینامیکی بالا و رویدادهای رندر مکرر را کنترل کنند. تنظیمات آنها بر اساس کشش درجه بندی شده وینچ، قطر خط و پنجره آب و هوای عملیاتی است. این وینچ ها معمولاً دارای یک ترمز اولیه در هر درام هستند و ترمز ورودی به جای ترمز رندر، ترمز نگهدارنده باقی می ماند.

الزامات درایو الکتریکی

ISO 3730 تمام موتورهای محرک الکتریکی را ملزم می کند که دارای سیستم ترمز خودکار با ظرفیت نگهداری حداقل 1.5 برابر بار درام باشند. این ترمز ورودی علاوه بر ترمز وینچ اولیه است. از چرخش آزاد موتور در هنگام قطع برق و اتمام خط تحت وزن خود جلوگیری می کند.

انواع ترمز: نواری، دیسکی و چند دیسکی

ترمزهای نواری به عنوان ترمز اولیه استاندارد برای وینچ‌های پهلوگیری باقی می‌مانند، در حالی که ترمزهای دیسکی بر ترمزهای ورودی و وینچ‌های کنترل لنگر با کارایی بالا غالب هستند. انتخاب به چرخه کار، دقت مورد نیاز و فضای نصب در دسترس بستگی دارد.

یک ترمز نواری پوشش اصطکاکی را در اطراف بیرونی یک درام یا چرخ ترمز می پیچد. این منطقه اصطکاک بزرگی را فراهم می کند، گشتاور بالایی را کنترل می کند و از طریق تنظیمات فنر و اتصال قابل تنظیم است. ساده و محکم است، اما می تواند به آلودگی و سایش حساس باشد. ترمز نواری که لعاب می‌شود یا آغشته به روغن می‌شود ممکن است ضعیف نگه داشته شود یا در بار نامناسب ایجاد شود.

دسته بندی و لیست مدل وینچ هیدرولیک دریایی دسته بندی وینچ هیدرولیک 01-09 را با پیوندهای استعلام فهرست می کند که وینچ های هیدرولیک دریایی را برای بارگیری کشتی، لنگر انداختن، پهلوگیری، بلند کردن و عملیات دریایی پوشش می دهد. مشاهده محصول →

ترمزهای دیسکی از کولیسی استفاده می کنند که اصطکاک را روی دیسک اعمال می کند. آنها به عنوان ترمز ورودی رایج هستند زیرا فشرده هستند و می توانند به صورت الکتریکی آزاد شوند. آنها همچنین به عنوان ترمزهای اولیه در جابجایی لنگر و وینچ های یدک کش با وظیفه بالا استفاده می شوند، جایی که تنظیم دقیق و اتلاف گرما اهمیت دارد. ترمزهای دیسکی در هر دو جهت به یک اندازه خوب کار می کنند و کمتر از ترمزهای نواری تحت تأثیر قطر درام قرار می گیرند. ترمزهای چند دیسکی چندین دیسک اصطکاکی را در یک محفظه جمع و جور قرار می دهند و اغلب در مواردی که گشتاور بالا در فضای کوچک مورد نیاز است استفاده می شود.

تطبیق ترمز با درایو

پیشرانه های هیدرولیک، الکتریکی و دیزلی نیازهای متفاوتی را برای سیستم ترمز ایجاد می کنند. نوع ترمز، روش آزادسازی و محدوده تنظیم باید همراه با درایو انتخاب شوند، نه اینکه به عنوان یک فکر بعدی اضافه شوند.

درایوهای هیدرولیک

درایوهای هیدرولیک می توانند بار را از طریق موتور و شیر کنترل نگه دارند، اما همچنان به ترمز درام اولیه برای رندرینگ و نگه داشتن اضطراری نیاز دارند. یک موتور هیدرولیک ممکن است در داخل خزش کند، بنابراین ترمز اولیه باید زمانی که شیر کنترل در مرکز قرار دارد، بتواند درام را نگه دارد. آزاد کردن ترمز هیدرولیک اغلب توسط همان مدار هیدرولیک تغذیه می شود، به این معنی که اگر سیستم به عنوان ایمن طراحی شده باشد، از دست دادن فشار می تواند ترمز را اعمال کند.

درایوهای الکتریکی

درایوهای الکتریکی نیاز به ترمز ورودی دارند، زیرا یک موتور AC می تواند با قطع برق به چرخش آزاد تبدیل شود. ترمز ورودی به صورت فنری اعمال می شود و با آهنربا آزاد می شود. هنگامی که اهرم کنترل در ارتفاع یا رندر است، ترمز را رها می کند. هنگامی که اهرم به حالت خنثی برمی گردد یا قدرت از کار می افتد، ترمز اعمال می شود. به همین دلیل است که وینچ های الکتریکی اغلب برای کاربردهایی انتخاب می شوند که در آن نگه داشتن خودکار و کنترل ساده مهم است.

دسته و لیست محصولات وینچ برقی دریایی دسته بندی وینچ های الکتریکی 01-09 را برای کشتی ها و قایق ها فهرست می کند که لنگر انداختن، پهلوگیری، بکسل و جابجایی محموله را با کنترل موتور برای عملیات ایمن پوشش می دهد. مشاهده محصول →

درایوهای دیزل

درایوهای دیزل ممکن است از ترمز مکانیکی یا هیدرولیکی روی شفت خروجی استفاده کنند که موتور یا کلاچ عملکرد نگهدارنده را فراهم می کند. اگر وینچ باید در یک بار کنترل شده عمل کند، همچنان به یک ترمز اولیه جداگانه روی درام نیاز است. وینچ های دیزلی در جاهایی که نیروی الکتریکی خارجی در دسترس نیست رایج است، اما تنظیم ترمز و مکانیسم آزادسازی آن باید برای بازرسی در دسترس باشد.

نقاط خرابی متداول و بررسی های تعمیر و نگهداری

بیشتر خرابی‌های ترمز وینچ به سطوح اصطکاکی آلوده، تنظیم نادرست یا اتصالات فرسوده برمی‌گردد، نه به شکست ناگهانی مواد. ترمزی که سال‌ها کار کرده است همچنان می‌تواند در تست بار شکست بخورد زیرا ضریب اصطکاک تغییر کرده است.

آلودگی پوشش اصطکاکی شایع ترین علت نگهداری ضعیف است. روغن، گریس، نمک و زنگ می توانند ضریب اصطکاک را کاهش دهند. آستری که ضخیم به نظر می رسد ممکن است هنوز لعاب داشته باشد و نتواند بار نامی خود را نگه دارد. ترمزهای نواری به ویژه آسیب پذیر هستند زیرا آستر در معرض سطح درام و محیط عرشه اطراف قرار دارد.

تنظیم نادرست دومین علت شایع است. ترمز تنظیم شده توسط احساس ممکن است خیلی سفت نگه داشته شود و از رندر شدن جلوگیری کند یا خیلی شل نگه داشته شود و اجازه خزش را بدهد. تنظیم باید با یک بار اندازه گیری شده یا یک مقیاس فنر مدرج، به دنبال روش ساخت وینچ بررسی شود. برای ترمزهای بادگیر لنگر هیدرولیک، یک روال بازرسی منظم باید شامل بررسی فشار هیدرولیک، سایش باند، و بازی بدون اتصال باشد. تجربه میدانی با تعمیر و نگهداری بادگیر لنگر هیدرولیک نشان می دهد که تنظیمات کوچک انجام شده قبل از سفر ارزان تر از خرابی ترمز در دریا است.

• ضخامت پوشش اصطکاکی، لعاب و آلودگی روغن را بررسی کنید.
• با استفاده از اهرم کنترل در هر موقعیت، رها شدن و اعمال ترمز را بررسی کنید.
• فنرها، اتصالات، پین‌ها و گیره‌ها را از نظر سایش یا خوردگی بررسی کنید.
• بار رندر را با لودسل کالیبره شده یا دستگاه تست تست کنید.
• اطمینان حاصل کنید که ترمز ورودی تنها زمانی آزاد می شود که اهرم کنترل در اوج یا رندر باشد.
• نتیجه آزمایش را ثبت کنید و آن را با خواندن قبلی مقایسه کنید تا دریفت را تشخیص دهید.

سایش اتصال ترمز همچنین می تواند نیروی موثر فنر را تغییر دهد. سنجاقی که بیضی ساییده شده است ممکن است نیروی اعمال شده را کاهش دهد و اجازه دهد ترمز بلغزد. در ترمزهای نواری، لنگر باند و میله تنظیم باید از نظر ترک بررسی شوند. در ترمزهای دیسکی، لغزش کالیپر و سایش لنت باید در همان فاصله زمانی پوشش اصطکاکی بررسی شود.

مجموعه‌های درایو هیدرولیک که ترمز را آزاد می‌کنند باید از نظر افت فشار و نشتی داخلی بررسی شوند. اگر فشار آزادسازی خیلی کم باشد، ممکن است ترمز کشیده شود و بیش از حد گرم شود. اگر بیش از حد بالا باشد، ممکن است ترمز در هنگام فرمان به طور کامل عمل نکند. فشار رهاسازی باید در درگاه ترمز اندازه گیری شود، نه تنها در خروجی پمپ.

سوالات متداول

آیا ترمز وینچ می تواند بار را بدون برق نگه دارد؟

بله، اگر فنری یا مکانیکی باشد. ترمزهای ورودی در وینچ های برقی توسط فنرها نگه داشته می شوند و توسط یک آهنربای الکتریکی آزاد می شوند، بنابراین قطع برق باعث می شود که ترمز اعمال شود. ترمزهای باند اولیه نیز توسط فنر یا وزن مرده اعمال می شوند و برای آزاد کردن نیاز به نیروی مکانیکی دارند. این رفتار ایمن در هنگام خرابی دلیلی است که ترمز در هنگام کار نکردن وینچ درگیر می ماند.

چرا ترمز وینچ به جای نگه داشتن کامل رندر می شود؟

رندر یک عملکرد ایمنی طراحی شده است، نه یک خطا. در وینچ پهلوگیری، ترمز اولیه قرار است در حدود 60 درصد MBL طراحی کشتی، خط رهاسازی کند. اگر ترمز به طور کامل نگه داشته شود، افزایش بار ناشی از باد، جریان یا امواج کشتی در حال عبور می تواند خط را بشکند یا به وینچ آسیب برساند. رندر به اندازه کافی خط می اندازد تا تنش را به سطح ایمن بازگرداند.

ترمز وینچ هر چند وقت یکبار باید تست شود؟

ترمز باید قبل از هر سفر اصلی و در فواصل زمانی تعیین شده توسط انجمن طبقه بندی کشتی و سازنده وینچ آزمایش شود. آزمایش عملکردی رهاسازی و کاربرد را می‌توان اغلب انجام داد، اما برای تأیید تنظیمات رندر، آزمایش بار با ابزار کالیبره شده لازم است. هر گونه تغییر در رفتار نگه داشتن، سر و صدای غیرمعمول یا بو باید باعث بازرسی فوری شود.

آیا می توان ترمز را بدون تست بار تنظیم کرد؟

خیر. تنظیم بصری یا مبتنی بر احساس نمی‌تواند بار رندر را تأیید کند. ضریب اصطکاک با آلودگی، دما و سایش تغییر می کند، بنابراین تنها روش قابل اعتماد آزمایش بار اندازه گیری شده است. تنظیم بر اساس احساس می‌تواند ترمز را خیلی سفت کند که نمی‌تواند باز شود یا خیلی شل برای نگه‌داشتن آن است و هر دو شرایط ناایمن هستند.

دسته وینچ ترکیبی هیدرولیک و وینچ پهلوگیری دسته بندی، وینچ ترکیبی هیدرولیک بادی و پهلوگیری 01-09 را برای کشتی های بزرگتر، از جمله درام مستقل و ترمز هیدرولیک، فهرست می کند. تنظیم ترمز برای بار کنترل شده مهم است. مشاهده محصول →